Dubieus

Ik schreef eerder over enigzins dubieus gedrag in de horeca. Dat had dus betrekking op mijzelf. Ik zal het maar uitleggen.

In Zwolle is er minstens een leuk Italiaans restaurant. Vast wel meer, maar ik ken er nog maar een: Ristorante Michelangelo. Enorme kaart, vooral heel veel pizza's. De pizza's zijn erg lekker. De rest hebben wij helaas nog kunnen meemaken. In oppervlakte niet zo groot maar op de begane grond een hoog plafond. In de kelder is het allemaal wat intiemer. De bediening bestaat overwegend uit studenten. Aardig maar een beetje ongeorganiseerd. Wij hebben er al drie keer gegeten, we vermaken ons daar dus best, zelfs met kindjes.

Het begint voor mij altijd al met de kaart. Vijftig pizza's en ongeveer evenveel anecdotes over van alles wat met Italie te maken heeft en ook een aantal plaatsen in Italie. Over Assissi schrijven ze dan: Over Assissi is zoveel te vertellen dat we er maar niet aan beginnen. Ja, dat gaat eigenlijk ook wel op voor het restaurant zelf. Daar begin ik dan ook maar niet aan. Ik schrijf wel over mezelf.

De eerste keer dat wij hier gingen eten waren Mijke en ik zonder kindjes. We hadden gebeld om te reserveren maar eerst nog even lekker naar een terras. Het was een mooie avond dus we bleven even zitten. Even bellen dat het wat later wordt, geen probleem mevrouw, meneer, tot straks! Maar ja, borreltijd, dus borrelhapjes, nog even blijven zitten. Even bellen, het wordt wat later, sorry, sorry. Nee hoor, komt u maar rustig. Een uurtje later kwam de familie Keijl-van Leeuwen dan toch eindelijk eens aangezet. Dankzij de route van Mijke uiteraard via een onwaarschijnlijke omweg, maar goed aankomen is aankomen. In het restaurant bleek ongeveer de helft van de tafeltjes vrij dus waarom we uberhaupt gereserveerd hadden was niet helemaal duidelijk. Maar voor de aardige mensen van het restaurant was wel heel duidelijk dat daar nu eindelijk de mensen waren die maar liefst drie maal hadden gebeld om toch zeker een plaatsje te hebben. En dat zijn natuurlijk mensen die het 8 gang extravaganza menu gaan bestellen! Ze bleven maar bellen om te vragen of er nog tijd en plaats was! Haal de chef terug van vakantie. Tja, helaas waren wij toen ook de mensen na de borrelhapjes. Verder dan een pizza en een kopje koffie zijn we dan ook niet gekomen. Maar wel lekkere pizza dus!

Iets later zijn we gaan eten met kindjes. En iedereen met kindjes weet hoeveel plezier je een restaurant daarmee doet. Dan zet je toch al snel een bordje macaroni extra om die avond!

En dan uiteindelijk de grote uitgaansavond met film. Maar omdat we naar de film moesten en niet zo heel veel tijd hadden bestelden we weer gewoon pizza. We hadden deze keer niet gereserveerd dus hopelijk waren de verwachtingen iets minder hoog gespannen. Bij ons niet natuurlijk, wij rekenden gewoon op lekkere pizza en een lekker toetje. En jawel, de pizza was weer heel lekker. Maar het duurde allemaal wat langer dan gehoopt. Zie mijn opmerking over de bediening hierboven. Dus het toetje en de koffie hebben we maar laten schieten want wij gaan naar de film. Nee hoor, wij gingen niet aan de film, dat lag niet aan ons, maar het ging toch niet door. En wij gingen naar een cafe.

Laten wij nou net een prima Italiaans hebben verlaten, gaan we gewoon Tiramisu bestellen in een cafe. Dat hadden we natuurlijk niet moeten doen, dat heeft die restaurateur niet verdiend. En we kregen natuurlijk ook geen Tiramisu. Maar een soort roomgebak op lange vingers. Maar dan zonder espresso. Heel merkwaardig. Wel lekker. En echt, echt, echt, wij gaan ooit nog bij Michelangelo gewoon echt lekker Italiaans eten. Zonder gedoe.

Maar niet op 18 augustus.

Op 18 augustus eten wij bij de Librije.