Feestjes, feestjes...

De laatste 6 weken van het jaar hebben wij om de paar dagen een feest. Dan komen er dus vanzelf heel veel foto's...

Verjaardag Milos

Sinterklaas op het werk van Milos

En er komt nog wel meer...

Klein Duimpje

Lasse heeft vorige week een blessure opgelopen aan zijn voet. Hij is gevallen bij het springen en het dansen, een gek ongelukje maar hij moest wel naar het ziekenhuis! Daar kreeg hij gips en moest het rustig aan doen. Ja, ja, Lasse doe jij het even rustig aan! Kansloos. Maar het was wel echt gips dus het moest een beetje droog en een beetje netjes blijven bij het naar buiten gaan. En dat is niet altijd makkelijk als het herfst is. En zo hebben wij dat opgelost: voet met gips en al in de sneeuwlaarzen van vader. Dat stampt nog eens lekker!!

Schoen zetten

En als Sinterklaas dan in Nederland is aangekomen, dan mag je natuurlijk je schoen zetten. Het paard kreeg wortels, een stuk of drie. En Sint kreeg glaasjes water, minstens vijf. De volgende ochtend ware de wortels weg en de glaasjes leeg! De schoentjes daarentegen waren vol met pepernoten en fietsbellen. Mila was helemaal verbijsterd dat Sint wist dat zij precies een prinsessenfietsbel wilde. En Lasse eentje met Ernie! Ze zitten mooi op de fietsjes en ze bellen lekker. En die kachel hebben we natuurlijk uitgedaan voor we naar bed gingen, want ook met vijf glaasjes water moet je het de Sint niet te moeilijk maken.

Intocht

Het is me toch wat met die Stoomboot. Die kan zo van Schiedam naar Hattem varen en doet onderweg ook nog even Amsterdam en de rest van Nederland aan. Als geograaf moet je daar wel even over nadenken maar als kind is het volkomen helder. Hij komt, hij komt. Bijna voer hij verder over de IJssel en leek Hattem te missen maar gelukkig kon de boot nog keren. Lasse had een prachtig uitzicht vanaf de schouders van zijn oom en was ook heel tevreden met alle Pieten. Mila ging eerst met en daarna zonder ouderlijke begeleiding naar de Pieten. Iemand had namelijk al heel snel door waar het snoep vandaan komt. En daarna hebben we lekker gegeten bij de oma met het oranje haar.

Sint Maarten

11 november is de dag dat mijn liiiiiiiiiiiiiiiiichtje
dat mijn liiiiiiiiiiiiiiiiiiiichtje
schijhijnen maaaaaaaaaaaaaaaaaag

En dat dan 50 keer

Zo ging het hier gisteren. Onze kinderen hebben genoeg snoep opgehaald voor een jaar. De snoepdoos zit zo vol dat het deksel er niet meer op kan! Als het snoep over een jaar nog niet op is slaan we Sint Maarten 2010 maar over. En vandaag mocht Mila natuurlijk een snoepje uitzoeken. Als je heel erg veel snoep hebt, is het ook heel erg moeilijk kiezen! Ongeveer een minuut per snoepje. En vervolgens had ze nog 20 minuten nodig om het op te eten. En besloot ze na 20 minuten om niet alles op te eten. Gelukkig was het wel heel, heel erg lekker.

Honest Scrap Award

Ja, ja, ook ik heb de Honest Scrap Award gewonnen. Joechee!!! En na wat kijken op Internet blijk ik zo langzamerhand wel aan de beurt te zijn ook. Volgens mij is het gewoon een pyramidespel! Als je de prijs wint moet je eerst 10 dingen over jezelf vertellen en dan de prijs doorgeven aan 3 tot 10 anderen, afhankelijk van welke spelregels op welke website je volgt. Dat vind ik wel mooi, dat je uiteindelijk zelf kan kiezen wat je doet met de prijs en dat iedere keuze dan ook nog gedekt wordt door een referentie op het internet. Maar ja, als iedere blogger de prijs doorgeeft aan 10 anderen dan gaat het niet lang duren voor iedereen aan de beurt is. Dat is dan voor iedereen leuk want het blijft toch een pluim die je van iemand anders krijgt. Bedankt!

En nu moet ik dus gaan bedenken wat ik over mezelf wil vertellen. Nou, daar begin ik niet aan. Ik schrijf hier wat ik leuk vind wanneer het mij uitkomt. En ik schrijf beslist niet alles wat me overkomt of alles wat ik denk. Het gaat toch meestal gewoon over wat mijn kinderen hebben uitgevroten. En soms over iets wat ik zie hier in de buurt. En andere dingen bespreek ik wel eens met mensen en dus niet via blog. Gewoon met praten! En sommige dingen bespreek ik niet.

Maar voor de grap zal ik toch twee eerlijke nieuwtjes opschrijven om een beetje in de spirit te blijven. Ik heb een nieuw fototoestel met een in mijn beleving enorme lens. En dat vind ik tot heden best leuk. Zoek er achter wat je wilt. Het kan best zijn dat ik over een paar weken gek wordt van het gewicht en de formaat.

En verder overweeg ik om over te stappen op maatshirts. Sterker nog, ik draag er nu een die ik ooit liet maken in Vietnam. Zit nog steeds perfect en is vrijwel strijkvrij. Mooier wordt het niet. Dan toch nog een derde nieuwtje: ik begrijp nog niet veel van maatshirts. Eindeloos veel keuzes. Wat is een Frans manchet?

En dan geef ik de prijs bij deze door aan Jeroen en vooral Karen voor hun blog: http://roosenmees.blogspot.com/

De toren van Sinterklaas

Zwolle heeft een museum. Nou, eerlijk gezegd hebben ze er wel meer dan 1. Maar 1 is toch wel een beetje apart. Ze hebben hier namelijk het Sinterklaasmuseum. Je zou denken dat dat nu zo'n beetje de toptijd van het jaar beleeft. Geen idee of dat zo is, misschien gaan er juist heel veel mensen in de zomer naar het Sinterklaasmuseum. Een soort omgekeerd overwinteren, even de sfeer opsnuiven als je nog 6 maanden moet wachten tot 5 december, zo iets. Maar in ieder geval hebben ze nu net in de weken voor Sinterklaas het grootste deel van de collectie verplaatst naar de Sassenpoort. Dat is hier de oude stadspoort en een mooie plek voor in tentoonstelling.
Mila was heel erg onder de indruk van het een beetje geheime kamertje met de kleren van Sinterklaas! Nu weten we waar hij logeert!!!
Ik vond vooral de geografische weergave van zijn aankomst en rit door Zwolle erg grappig.

Lekker buiten

Het is hier herfst en dus zijn we zondagochtend op zoek gegaan naar paddenstoelen. Mijke kende een mooi plek in de buurt van Hattem en daar waren inderdaad heel veel paddenstoelen. En paadjes, en dierensporen en hele mooie verstopplekjes tussen de jeneverbessen. Mila nam de leiding en rende over door en tussen maar Lasse kon ook heel goed de berg op en af hollen en met de bladeren gooien. Daarna hebben we nog even bij opa Henk de Schilder gekeken. Ook al heel veel blaadjes! En tenslotte hebben we bij Oma Ellen limonade gedronken.

Klik hier voor meer foto's

Als je toch in Amersfoort bent

Zaterdagmiddag waren Stefan en Petra in Amersfoort om een fiets en kerstballen te kopen. En ik maar denken dat je alles wel in Amsterdam kan krijgen. Zo was het volgens mij toch wel toen we er nog woonden, maar ja, veel kerstballen heb ik eigenlijk nooit gekocht dus misschien vergis ik me wel.
Maar op zich is het prima om naar Amersfoort te gaan, zeker als je net als Stefan en Petra denkt: "nu we toch in Amersfoort zijn, kunnen we net zo goed even langs gaan bij Mijke en Miloš". Inderdaad! Zo is dat!
En dus hadden wij heel onverwacht heel gezellig bezoek. Onze kinderen zijn ook dol op Stefan en Petra want Stefan is op verzoek een wolf én roodkapje. En Petra heeft allemaal spulletjes bij zich waar Mila naar mag kijken. Mijke goochelde een maaltijd voor 6 personen tevoorschijn, inclusief zelf en vers gemaakte tarte tatin. Nu wordt het hier natuurlijk helemaal de zoete inval! En na het eten gingen onze kinderen lekker naar bed en Stefan en Petra naar een feestje in Groningen.

Andere opa en oma

Vrijdag ben ik met de kinderen naar Kalenberg gegaan. Daar stond een bed dat mijn vader, opa Henk de Timmerman, nog heeft gemaakt. Ongeveer 35 jaar geleden. Het was in Kalenberg heel lang een kinder logeerbedje maar nu niet meer. Nu staat het in Zwolle en het is ook geen logeerbedje meer maar het echte bed van Lasse. Hij kan nu heel makkelijk uit bed klimmen maar dat doet Lasse niet, Lasse is een goede slaper. Sterker nog, toen we Lasse vanmiddag uit bed wilden halen klom hij er gewoon weer in. Dat kan dus ook! Zijn spijlenbedje gaat uit elkaar en naar zolder. Mijke wil het graag bewaren voor als er kleinkinderen komen. Welke kleinkinderen? Onze kleinkinderen. Wie wat bewaart die heeft wat...

En naar Kalenberg gaan is altijd leuk. Mila vindt namelijk dat Wouter en Gerda ook haar opa en oma zijn. "Mijn andere opa en oma" Soms denk ik dat ze grootouders spaart. Alle kindjes mochten met opa Wouter in de boot. Mila vond het erg leuk, Lasse vond het een beetje eng. Maar zijn nieuwe oude bed is een heel groot succes.

Theater

Van tijd tot tijd gaan wij naar het theater, want dat vinden wij leuk. En vorige week mocht ik met Mila naar het kindertheater. Het kindertheater is onderdeel van de Muzerie en daar gaf opa Henk de schilder vroeger les. Daarom kent Mila het ook wel. Maar je kunt er ook naar voorstellingen kijken. Wij keken naar een voorstelling waarin veel liedjes van Annie M.G. Schmidt werden gezongen met tekeningen en dieren. Mila kent die liedjes heel goed. Maar ze kent haar grote vriendin Esmee bijna nog beter want daarmee zat ze vroeger op het kinderdagverblijf. Maar nu gaat Esmee naar school en komt Mila haar niet meer tegen. Behalve als je naar het theater gaat, want daar komt Esmee ook! En toen hebben de ouders e-mail adressen uitgewisseld en komt Esmee spelen! Oh, en Mila heeft Esmee ook direct uitgenodigd voor haar feestje. Mijke en ik wisten nog niet dat er een feestje komt, maar ja, wij zijn ook niet uitgenodigd. Dat wordt nog spannend over bijna twee maanden, als Mila jarig is.