Vrijdag ben ik met de kinderen naar Kalenberg gegaan. Daar stond een bed dat mijn vader, opa Henk de Timmerman, nog heeft gemaakt. Ongeveer 35 jaar geleden. Het was in Kalenberg heel lang een kinder logeerbedje maar nu niet meer. Nu staat het in Zwolle en het is ook geen logeerbedje meer maar het echte bed van Lasse. Hij kan nu heel makkelijk uit bed klimmen maar dat doet Lasse niet, Lasse is een goede slaper. Sterker nog, toen we Lasse vanmiddag uit bed wilden halen klom hij er gewoon weer in. Dat kan dus ook! Zijn spijlenbedje gaat uit elkaar en naar zolder. Mijke wil het graag bewaren voor als er kleinkinderen komen. Welke kleinkinderen? Onze kleinkinderen. Wie wat bewaart die heeft wat...
En naar Kalenberg gaan is altijd leuk. Mila vindt namelijk dat Wouter en Gerda ook haar opa en oma zijn. "Mijn andere opa en oma"
Soms denk ik dat ze grootouders spaart. Alle kindjes mochten met opa Wouter in de boot. Mila vond het erg leuk, Lasse vond het een beetje eng. Maar zijn nieuwe oude bed is een heel groot succes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten