Door een roze bril

Mila is een meisje en wil alles roze. Ik weet niet waar dat vandaan komt. Ik heb niet de indruk dat wij het stimuleren maar we zijn er ook niet op tegen. Lasse heeft nog geen kleur bekend maar de laatste tijd is hij wel erg geinteresseerd in auto's. Het is maar afwachten hoe dat verder gaat.
Bij Mila is het ondertussen roze haarband, roze kleren - inclusief sokken en schoenen - en voor 1 dag, een roze gezicht. Woensdag mocht ze naar het theater en daar was een dame met schmink. Mila mocht zelf zeggen wat ze wilde zijn. Mila wil een vlinder zijn. Een roze vlinder. Zo gezegd zo gedaan.

Na het theater mocht ze met Mijke naar het oppashuis om Lasse op te halen. In het oppashuis komt ook een jongetje dat wij kennen als kleine Marijn. Hij heet natuurlijk Marijn maar dat is lastig te onderscheiden van grote Marijn. Afgelopen maandag heeft kleine Marijn onze kleine Mila ten huwelijk gevraagd! En we hebben het nu over kleine Mila omdat er nog een Mila op het oppashuis is. We hebben het over kleine Mila omdat ze nog een heel klein meisje is! Gelukkig heeft ze nee gezegd! Maar ja, dat was afgelopen maandag.

Woensdag bij het ophalen van Lasse is kleine Marijn zich rot geschrokken van roze Mila. Hij herkende haar nog wel maar dit was toch helemaal niet de bedoeling. Als vader leek met dat net de druppel om het dreigende en zeer voorbarige huwelijk definitief de kop in te drukken.

Niet dus.

Donderdag heeft Marijn het nogmaals gevraagd.

Donderdag heeft Mila ja gezegd.

Donderdag heeft direct de plechtigheid plaatsgevonden. Ik kreeg het nog net te horen bij het ophalen van de kinderen. Daar moest ik het dan maar mee doen.