Aanloop

Sinds we in Zwolle wonen hebben wij veel meer aanloop. Weliswaar niet zozeer van mensen die ons kennen maar vooral opvallend veel van mensen die iets van ons willen. Bij Sint Maarten kwamen er bijvoorbeeld zo ongelofelijk veel kindjes langs dat we onze noodvoorraad snoep moesten aanbreken. En die ging toen ook nog op. Maar dat was op zich niet zo'n probleem want bij Sint Maarten hadden we lampjes buiten staan. En toen we de lampjes uitdeden - na het opraken van het snoepgoed - was het voor iedereen duidelijk dat langskomen niet zo handig was. Dit geldt trouwens niet voor lezers, mensen uit Amsterdam en anderen. Alleen bij Sint Maarten hebben gedoofde lampjes een betekenis!

En daarom komen hier echt opvallend vaker dan in Amsterdam mensen langs voor een gift. De Zwollenaren staan bepaald niet bekend als vrijgevig. Vandaar de term blauwvingers, lees hier de details. Maar dat is afgelopen paar honderd jaar misschien wel veranderd. Het kan ook zijn omdat we nu op de begane grond wonen of dat we gewoon zo'n leuke buurt hebben om doorheen te lopen. In ieder geval wordt er regelmatig aangebeld. Merkwaardig genoeg regelmatig tijdens spitsuur. Zeg maar tussen zes en acht. Zou dat een bewezen tijd zijn om sneller te geven? Bij ons werkt het niet. Vorige week kwamen een paar aardige studenten langs voor het rode kruis. Precies op dat moment moest Mila met al haar emoties uitleggen dat het geen goed idee was om naar bed te gaan. Sorry jongens, volgende keer beter timen.

Zoals de meneer deed die zaterdagavond rond 9 uur langskwam. Dan ben ik niet meer helemaal toe aan inloop maar ik heb ook geen kindjes meer die me naar boven roepen. En deze meneer had zelfs een setje kaarten in de aanbieding. Keurig goed doel overigens. Wel jammer dat voor zo'n actie afbeeldingen worden gebruikt die toch zeer sterk doen denken aan schaamteloos jatwerk. Dan koop ik toch liever haardhout voor het goede doel, dat kan hier namelijk ook.